ประตูบ้านบานสูงเปิดกว้าง รถคันใหญ่แล่นเข้าไปยังหมุดหมาย สองข้างทางเป็นต้นไม้หลายสายพันธุ์ราวกับป่าขนาดย่อม เราชื่นชมพื้นที่สีเขียวเพียงครู่ รถยนต์ก็จอดสนิทในซองจอดตีเส้นสีขาว
สถานที่ที่เราตั้งใจมา ชื่อ ‘บ้านเฮียง’ ที่พักสไตล์บ้านพักตากอากาศในจังหวัดนครราชสีมาที่เจ้าบ้านถอดประกอบทุกชิ้นส่วนจากบ้านไม้เก่า ในจังหวัดเชียงใหม่ มาประกอบเป็นบ้านไม้ในร่างโฉมใหม่ที่เหมือนบ้านเก่าแทบจะ 100%
เจ้าหมาตัวโตส่งเสียงเห่าต้อนรับ เขาว่ากันว่า หมาเห่าไม่กัด แถมงัดลูกอ้อนมาคลอเคลีย
พี่ริก้า ดีล่า เดินมาต้อนรับเราอย่างกันเอง เธอเป็นเจ้าบ้านและเป็นเจ้าของที่ดินผืนนี้ในพื้นที่นครราชสีมา ซึ่งเธอซื้อไว้ราว 30 กว่าปีก่อน เพื่อเป็นพื้นที่พักผ่อนหย่อนใจของครอบครัวและหลบหลีกความวุ่นวายในเมืองกรุงมาพักสายตาด้วยการมองธรรมชาติ ฟังเสียงหรีดหริ่งเรไร และธารน้ำไหล
จริง ๆ ทางเดินไปบ้านเฮียงอยู่ไม่ไกลจากลานจอดรถ แต่เจ้าบ้านชวนลัดเลาะและเดินชมพื้นที่รอบ ๆ เสียก่อน เริ่มจากพื้นที่ปลูกป่าขนาดเล็ก พี่ริก้าตั้งใจปลูกป่าแบบญี่ปุ่น หรือ มิยาวากิ (Miyawaki Method) การปลูกเลียนแบบโครงสร้างธรรมชาติของป่า โดยปลูกต้นไม้พื้นถิ่นหลากหลายพันธุ์
พี่ริก้าเดินนำ เราเดินตาม มี พี่เคน ปิดท้าย (ผู้ช่วยมือหนึ่งของพี่ริก้า) พวกเราต้องเดินขึ้นสลับเดินลง ตามความสูงต่ำของพื้นที่ ความร้อนระอุในตัวเริ่มคลายลงเมื่อลัดเลาะเข้าป่าธรรมชาติ มองซ้ายมองขวาก็เจอต้นไม้น้อยใหญ่ทั่วบริเวณ เดินไปอีกหน่อยมีลำธารสายเล็ก ๆ ตัดผ่าน พี่ริก้าว่า ป่าที่นี่สมบูรณ์ มีสัตว์แวะเวียนมาเยือนไม่ขาดสาย ขาประจำคงเป็นเจ้ากระรอก ส่วนผีเสื้อปีกสวยดูจะเป็นเจ้าถิ่นไปแล้ว
ฮึบ ฮึบ หายใจเข้าลึก ลึก ผ่อนลมหายใจออกยาว ยาว เดินต่อกันอีกหน่อยก็ถึงแล้ว
แต่ก่อนจะถึง ต้องข้ามสะพานไม้นี่เสียก่อน ใครหนอช่างสร้าง สวยงามและวิวดีจนอยากพาคุณไปเห็นด้วยตาตัวเอง เราเห็นบ้านไม้หลังใหญ่อยู่ลิบ ๆ ส่งแรงเชียร์ให้ขาซ้ายและขาขวารีบจ้ำจะได้ถึงไว ๆ
ว้าว เป็นใครก็ต้องอุทานคำนี้ เมื่อเห็นบ้านไม้ตระหง่านตาตรงหน้า
